Kierownik upokorzył go, bo wyglądał biednie… nie wiedząc, że jest szefem-milionerem…

Ricardo z wiadrem w ręku.

Głos Mariny pozostał spokojny.

„Publicznie upokorzyłaś pracownika.

Stworzyłaś kulturę strachu.

I manipulowałaś funduszami departamentu dla własnych celów”.

Jej oddech przyspieszył.

„To nie było tak… nie wiedziałam…”

„Dokładnie” – przerwała.

„Nie wiedział, kim jestem.

I w tym tkwi problem”.

Lekko pochyliła się do przodu.

„Gdybym była tym, za kogo mnie uważał – biedną, zdesperowaną, bezsilną – poczułby się usprawiedliwiony”.

Ricardo zaczął drżeć.

„Zwalniamy cię ze skutkiem natychmiastowym.

Dział prawny będzie kontynuował dochodzenie w sprawie nieprawidłowości finansowych”.

Weszło dwóch ochroniarzy.

Gdy ich wyprowadzano, Marina dodała cicho:

„Szacunek nie jest związany z tytułami.

Należy się wszystkim”.

O 16:00 zebrała się cała klasa.

Sala wypełniła się szeptami.

Plotkami o oszustwach.

Nagłymi zwolnieniami.