Kierownik upokorzył go, bo wyglądał biednie… nie wiedząc, że jest szefem-milionerem…

Gabriel wystąpił naprzód.

„Przez ostatni tydzień wasz prezydent działał wśród was pod przykrywką”.

Drzwi się otworzyły.

Marina weszła – nie jako ofiara, ale jako liderka.

Fala zaskoczonych okrzyków wypełniła salę.

Elena zakryła usta dłonią.

Oczy Doñi Teresy napełniły się łzami.

Marina mówiła do nich spokojnie.

„Byłam świadkiem okrucieństwa.

Byłam świadkiem ciszy zrodzonej ze strachu.

Ale byłam też świadkiem dobroci”.

Zwrócił się do Teresy.

„Pomógł, nie wiedząc, kim jestem.

To jest uczciwość”.

Spojrzał na Elenę.

„Zawahał się, ale zależało mu.

To się liczy”.

Potem spojrzał na nich wszystkich.

„Zaczynamy od nowa dzisiaj”.

Zapowiedział reformy strukturalne: