„W ciągu kilku lat przekształciłem małą kwiaciarnię moich rodziców w biznes wart 9 milionów dolarów. Nagle moja siostra zażądała 50% udziałów. Kiedy odmówiłem, zagroziła, że ​​spali firmę. Potajemnie sprzedałem ją jej teściowej i odszedłem. Następnego dnia zadzwoniła do mnie ze śmiechem, mówiąc: »Spaliłem twoją firmę!«. Odparłem śmiechem: »Czy ty w ogóle wiesz, kto teraz jest jej właścicielem?«”

„Nie” – odpowiedziałem. „Przygotowywałem się na ciebie”.

„Zniszczyłeś moje małżeństwo”.

Zaśmiałem się, ale nie było w tym radości. „Podpaliłeś dom swojej teściowej o trzeciej nad ranem. To była twoja wina”.

Powtarzał, że nie wie. Jakby niewiedza była obroną. Jakby podpalenie bez sprawdzenia posesji czyniło go ofiarą.

Rozmowa trwała niecałe dwie minuty.

Zakończyłem ją, gdy zapytał tonem, którego nigdy nie zapomnę, żeby chociaż powiedział Margaret, że jest „emocjonalnie przytłoczony”.

Ludzie tacy jak Brooke zawsze uciekają się do czułości, gdy ich siły się wyczerpią.

Sześć miesięcy później Carter Blooms ponownie otworzył swój flagowy sklep pod nową nazwą: Sloan & Carter Floral House.

Margaret stała obok mnie podczas przecięcia wstęgi w granatowej marynarce i perłowych kolczykach, mówiąc reporterom jedno zdanie:

„Elena zbudowała coś, co można kupić. Chcę chronić to, co zbudowała”.