Zabierałam moje dzieci, bliźniaki, na poród i okazało się, że firma ta była moją przygodą na jedną noc.

Asystenci pospiesznie opuścili pomieszczenie.

Ja też powinienem był wyjść.

Zamiast tego, drżącymi rękami, skupiłem się na dokumentach wysyłkowych.

„Potrzebuję tylko podpisu do monitora” – powiedziałem, nienawidząc tego, jak cienko brzmiał mój głos.

Nie wziął teczki.

„Twoje imię.”

Spojrzałam mu prosto w oczy.

„Dałaś mi to dwa lata temu.

A przynajmniej tak mi się wydaje”.

Coś przemknęło mu przez twarz.

„Clara?”

A więc to było prawdziwe.

A przynajmniej na tyle prawdziwe, żeby zapamiętał.

„Tak” – powiedziałam.

„Clara Bennett”.

Wypuścił powoli powietrze, jakby pokój zapadł się pod nim.

„Jestem Adrian Cole”.

Zaśmiałam się raz, ostro i bez humoru.

„Dobrze wiedzieć, że to nie było udawane”.