Zabierałam moje dzieci, bliźniaki, na poród i okazało się, że firma ta była moją przygodą na jedną noc.

„Wow, to niegrzeczne” – mruknął.

Uniosłem brwi.

„Słucham?”

Drzwi otworzyły się na ciche, kierownicze biuro z matowymi szklanymi drzwiami i ciemnymi drewnianymi ścianami.

Zanim zdążyłem ich zatrzymać, Noah i Nathan biegli, a ich buty skrzypiały na wypolerowanej podłodze.

„Chłopaki, zwolnijcie!”

Kilku asystentów podniosło wzrok znad biurek.

Jeden z nich zamarł.

Nathan dotarł pierwszy do największego biura.

Drzwi były częściowo uchylone.

Zanim zdążyłem go dogonić, Noah wdrapał się na ogromne orzechowe biurko, uśmiechając się, jakby odkrył piracki statek.

A potem portier za mną wybuchnął głośnym śmiechem, który poniósł się echem po korytarzu.

„To żywa kopia szefa!”

W pomieszczeniu zapadła cisza.

Mężczyzna przy oknie odwrócił się.

Od razu rozpoznałem jego twarz.