Powitał mnie mój sąsiad, który podbiegł do mnie, gdy wróciłem z podróży służbowej.

Notatki z codziennych czynności”.

Wpatrywałam się w niego.

Ktoś nie tylko korzystał z mojego domu.

Moje życie było badane.

Wtedy z korytarza wyszedł technik kryminalistyczny z plastikową torbą na dowody.

W środku była szpitalna opaska noworodka.

I nie miała na imię Emma.

Część 3

Na opasce widniał napis: DZIEWCZYNKA MONROE.

Data była dziewięć dni wcześniej.

To był moment, w którym sytuacja z niepokojącej stała się o wiele gorsza.

Nie desperacki włamywacz.

Nie moja niezrównoważona siostra ukrywająca dziecko, żeby uniknąć długów.

Dziecko o niewłaściwym imieniu.

Ukryty pokój dziecięcy.

Notatki z mojej rutyny.

Aparat w mojej szafie.

To było zaplanowane.

To była kradzież tożsamości, przestępcza i intymna w swoim opakowaniu.

Detektywi zareagowali szybko.

Zrobili zdjęcia wszystkiego, zanim mnie wpuścili.

Dom ledwo przypominał mój.

Moje biuro zostało całkowicie odmienione.

Otworzyłem pudełka z mlekiem modyfikowanym w spiżarni.