Na pogrzebie mojego męża wnuk wręczył mi liścik, który do świtu zmienił wszystko

Powiedział, że wybieram Arthura zamiast własnego syna.

„Nie” – odpowiedziałem mu. „Wybieram prawdę”.

Potem wypowiedziałem słowa, które w końcu zdarły z niego maskę, którą jeszcze mu pozostała.

„Nagrania z monitoringu. Nagrania audio. Zapisy z apteki”.

Zacisnął szczękę.

„Blefujesz”.

„Naprawdę?”

Po raz pierwszy Daniel wyglądał na przestraszonego.

Chwycił teczkę i skierował się do drzwi.

„To jeszcze nie koniec” – powiedział.

„Nie” – odpowiedziałem. „Nie”.