Najpierw okazują oburzenie.
Powiedział, że jestem dramatyczna, mściwa i niestabilna.
Twierdził, że gra to żart, lokalizator jest nieszkodliwy i że to wszystko tylko „dla obserwacji”, bo nie ufał mi po rozwodzie.
Potem policja przeszukała chatę.
To zakończyło komedię.
Znaleźli tam wydrukowane mapy satelitarne mojej okolicy, kopie kalendarza szkolnego Noaha, mój adres służbowy i spiralny notes pełen gniewnych notatek o tym, że moja była mnie „ukradła” podczas rozwodu i że Noah „należy do swojej prawdziwej rodziny”.
Była na nim data.
Czas było go zabrać do domu.
Notatki o tym, które światła w moim domu świecą najdłużej.
Na jednej stronie były trzy słowa podkreślone dwukrotnie:
Zabierz to z powrotem.
Według ekspertyzy lokalizator w pluszowej zabawce to zmodyfikowany nadajnik GPS z migającą diodą LED, używany do testowania i parowania.
Wystarczająco tani, żeby zamówić go online, na tyle mały, żeby schować go w materiale.
Terry rozpruł szwy, włożył urządzenie, zszył zabawkę i dał ją mężczyźnie, któremu zapłacił pięćdziesiąt dolarów i piwo, żeby dał Noahowi przed szkołą.
Mężczyzna twierdził, że myślał, że to spór o opiekę.
Leave a Comment