Kiedy skonfrontowałam się z kochanką mojego męża, złamał mi nogę i zamknął w piwnicy, mówiąc, żebym „pomyślała o swoim zachowaniu”.

Tak.

Za włosy.

Mężczyzna, który kiedyś całował mnie w kostki na galach charytatywnych, ciągnął mnie w stronę schodów, jakbym była bagażem, którego zakupu żałował.

„Może trochę czasu w samotności pomoże ci przemyśleć swoje zachowanie” – powiedział spokojnie.

Spokojnie.

To właśnie ta część wciąż mnie przeraża.

Pchnął mnie.

Pamiętam pierwszy krok.

Drugi.

A potem nic, tylko upadek.

Drewno. Powietrze. Mdły trzask.

Biały ból eksplodował w mojej nodze.

Próbowałam krzyczeć, ale krzyknęłam zdławiona.

Kiedy spojrzałam w dół, moja noga zgięła się pod kątem, który nie pasował do ludzkiej anatomii.