Kiedy skonfrontowałam się z kochanką mojego męża, złamał mi nogę i zamknął w piwnicy, mówiąc, żebym „pomyślała o swoim zachowaniu”.

„Zwariowałam?” Powiedziałam. „Jesteś w moim łóżku z moją najlepszą przyjaciółką”.

Pchnął mnie.

Mocno.

Zatoczyłam się do tyłu, uderzając o komodę. Ból przeszył mi kręgosłup.

„Khloe, wynoś się” – warknął.

Zerwała się z łóżka, ściskając prześcieradło wokół ciała, z szeroko otwartymi oczami – już nie zadowolona z siebie. Bała się.

Nie mnie.

Jego.

Powinnam była wtedy wyjść. Powinnam była wyjść, zadzwonić do prawnika i mieć to z głowy.

Ale żal czyni cię lekkomyślnym.

„Jesteś obrzydliwy” – powiedziałam mu. „Obie”.

Przeszedł przez pokój dwoma krokami i złapał mnie za włosy.