Moja wnuczka zadzwoniła do mnie blisko północy. Jej głos drżał. „Babciu… Mama nie obudziła się cały dzień”.

I coś na podłodze.

„Tablet” – powiedział Hall.

Ostrożnie go podniósł.

„Prawdopodobnie Lily”.

Judith podeszła bliżej.

„To ten, którego używa do wideorozmów ze mną”.

Hall odwróciła karteczkę.

Z tyłu była przyklejona karteczka samoprzylepna.

Mercer ostrożnie ją odkleiła.

W świetle latarki pojawiła się wiadomość.

Dwie linijki.

Napisane grubym czarnym markerem.

JEŚLI PRZYJDZIESZ, NIGDY WIĘCEJ ICH NIE ZOBACZYSZ.

PRZESTAŃ DZWONIĆ.

Judith sapnęła.

„To Trevor”.

Mercer uniosła brew. „Jesteś pewna?”

„Nikt inny by czegoś takiego nie napisał”.

Hall wsunęła karteczkę do torby na dowody.

Mercer odezwała się do radia.

„Mamy prawdopodobne porwanie w celu zatrzymania. Znaleziono list z pogróżkami”.

Słowo uderzyło Judith jak młotem.

Porwanie.

Odkrycie w pralni

Gdy funkcjonariusze kontynuowali przeszukanie, Hall zawołał z końca korytarza.

„Sierżancie – proszę to zobaczyć”.

Mercer i Judith szybko się ruszyli.

Zapaliło się światło w pralni.

Na kafelkowej podłodze widniały niewyraźne, wilgotne ślady stóp.

Prowadzące do tylnych drzwi gospodarczych.

Mercer kucnął obok nich.

„Bosa” – powiedziała.

„Może to być Lily”.

Hall zbadała klamkę.

Na metalu widniała ciemna smuga.

Mercer nachylił się bliżej.

„Krew?”

„Możliwe” – powiedziała Hall.

Judith zasłoniła usta.

„O Boże…”

Mercer spoważniał.

„Pani Ward, proszę wyjść na zewnątrz, dopóki nie sprawdzimy tego miejsca”.

Judith nie protestowała.

Wyszła z powrotem na werandę, czując się odrętwiała.

Dom wkrótce został otoczony taśmą policyjną.

Reflektory oświetliły podwórko.

Przyjechały kolejne pojazdy.

Detektywi.

Technicy kryminalistyki.

Cicha okolica huczała od migających świateł.

Judith siedziała z tyłu radiowozu, owinięta w koc.

Wpatrywała się w dom, w którym mieszkały jej córka i wnuczka.

Teraz wyglądał jak miejsce zbrodni z telewizji.

Tyle że było prawdziwe.

Detektyw Alvarez

Około 2 w nocy do samochodu podszedł mężczyzna w ciemnym płaszczu.

Spokojnie się przedstawił.

„Detektyw Ramon Alvarez”.

Judith słabo skinęła głową.

„Zadam ci kilka pytań” – powiedział łagodnie.

„Dobrze”.

Trzymał notes.

„Opowiedz mi o Trevorze Kane”.

Judith westchnęła.

„On i Alyssa rozwiedli się trzy lata temu”.

„Dlaczego?”

„Miał porywczy temperament”.

„Przemocowy?”

„Raz” – przyznała Judith.

„W obecności Lily”.

Alvarez szybko napisała.

„Ustalenie opieki?”

„Nadzorowane wizyty w weekendy”.

„A ostatnio?”

„Próbował umówić się z Lily na więcej czasu”.

„Czy Alyssa się zgodziła?”

„Nie”.

„Dlaczego nie?”

Judith zawahała się.

„Powiedziała, że ​​dziwnie się zachowywał”.

„Jak dziwnie?”

„Dzwonił późno w nocy”.

„Groźba?”

„Czasami”.

Alvarez spojrzał w stronę domu.

„Znaleziona przez nas tablica potwierdziła, że ​​twoja wnuczka dzwoniła do ciebie o 23:47”.

Judith skinęła głową.

„Słyszałam strach w jej głosie”.