Kiedy skończyłam 18 lat, rodzice zabronili mi świętować – „Twoja siostra poczuje się przez to mniej wyjątkowa” – powiedziała mama. Tego wieczoru spakowałam dwie torby podróżne i odeszłam na dobre. Rok później ich „złota dziewczyna” weszła do mojego miasta, zobaczyła życie, które zbudowałam bez nich i całkowicie się rozpadła. Podczas deseru na naszym „rodzinnym obiedzie pojednania” szlochała, tata krzyczał, a mama w końcu wyrzuciła z siebie zdanie, które na zawsze zakończyło naszą rodzinę.
Rozdział 1: Wymazanie Potrafię wskazać dokładną, duszącą chwilę, w której moje własne ciało i krew wymazały mnie z ich narracji. Nie towarzyszyła temu krzykliwa kłótnia ani dramatyczne trzaskanie drzwiami. Stało…
