Alejandro obserwował ją z daleka.
Dumny.
Nie martw się.
Po raz pierwszy od dłuższego czasu…
w pokoju.
Alejandro obserwował ją z daleka.
Dumny.
Nie martw się.
Po raz pierwszy od dłuższego czasu…
w pokoju.
Lucia spojrzała w górę.
Jej oczy spotkały się z jego oczami.
Uśmiechnęła się.
I bez słowa…
Wszystko zostało powiedziane.
Ponieważ mała dziewczynka, która kiedyś klęczała na zimnej podłodze…
prosząc o dwie puszki mleka…
zmienił przeznaczenie każdego z nas.
I nauczał potężnego człowieka…
że czasami…
najmniejszy akt dobroci…
może uratować cały świat.
Leave a Comment