Moi rodzice zadzwonili do mnie o 2 w nocy, krzycząc, że mój brat jest w szpitalu i potrzebuje natychmiast 15 000 dolarów. Bez pytań. Bez wyjaśnień. Po prostu zażądałem. Jak zawsze. Ale tym razem nie spanikowałem. Nie wysłałem pieniędzy. Powiedziałem tylko: „Zadzwoń do swojego ulubieńca” i się rozłączyłem. Rano myślałem, że to już koniec. Kolejna próba manipulacji, którą w końcu zignorowałem. Potem zadzwoniła policja. I w tym momencie zdałem sobie sprawę… że nie chodzi już o pieniądze. To było coś o wiele większego – i o wiele poważniejszego.