Liam, nie jesteś bezużyteczny. To, że jesteś inny, nie znaczy, że coś z tobą nie tak. Może po prostu musisz znaleźć odpowiednią osobę.
Spojrzałem jej w oczy, a w jej głosie słychać było zrozumienie i pewność, które sprawiły, że moje serce zabiło mocniej. „Nie wiem” – wyznałam drżącym głosem.
Po Chloe czuję tylko zażenowanie. Przeraża mnie, że ktoś inny będzie się ze mnie śmiał. Sophia położyła na mnie dłoń, dotyk tak lekki, że ledwo wyczuwalny, ale przeszedł mnie dreszcz. Nie przestraszyło mnie to.
To uczucie cieszyło mnie bardziej, niż powinno. „Nie daj się im wyzwać, Liam” – powiedziała ciepło Sophia. „Masz pełne prawo być dumnym ze swojego ciała”. Tej nocy sen mnie omijał. Przewracałam się z boku na bok w łóżku, powtarzając słowa Sophii. Dumna ze swojego ciała.
Nikt mi tego wcześniej nie powiedział. Chloe na pewno nie, a moi przyjaciele tylko żartowali. Ale słowa Sophii pocieszyły mnie, jakby naprawdę mnie widziała.
Ta myśl była jednocześnie pocieszeniem i groźbą. Wiedział, że nie powinien tak o niej myśleć, ale w ciszy nocy trudno było powstrzymać te fantazje.
Zamknąłem oczy, próbując odwrócić wzrok, ale obraz jej słodkich oczu i delikatnego dotyku stawał się coraz bardziej wyrazisty.
Następnego dnia wszystko wydawało się na pozór normalne. Ale dla mnie wszystko się zmieniło. Przyłapałem się na tym, że obserwuję każdą drobnostkę, którą robiła. Sposób, w jaki związywała włosy, gotując. Ciche pomruki, które nuciła podczas sprzątania.
Słodkie spojrzenie, którym mnie obdarzyła, gdy przyłapała mnie na gapieniu się na nią. Nie chciałem się do tego przyznać, ale pociągała mnie do niej w sposób, który wiedziałem, że jest zakazany. Później tej nocy zszedłem na dół i znalazłem Sophię leżącą na sofie.
Przyćmione światło w pokoju tworzyło przytulną i intymną atmosferę. Oglądała stary romantyczny film. „Chcesz się przyłączyć?” zapytała, skinąwszy na mnie od drzwi.
Zawahałem się przez chwilę, ale moja niepewność zmusiła mnie do podejścia. „Dobrze” – powiedziałem cicho, siadając i zachowując między nami pełen szacunku dystans.
Film był niezwykły, ale nie mogłem się skupić. Moje myśli były pochłonięte małą przestrzenią między nami, przestrzenią, którą pragnąłem zamknąć, ale bałem się przekroczyć. Mniej więcej w połowie filmu rozegrała się intymna scena.
Młody mężczyzna zmagał się z własnymi kompleksami dotyczącymi ciała, a kobieta obok niego delikatnie go uspokajała, pomagając mu przezwyciężyć strach.
Poczułem, jak moja twarz się rumieni; byłem pewien, że Sophia zauważyła moją reakcję. „Wiesz” – powiedziała Sophia, przerywając ciszę. „Wiele osób w realnym świecie czuje się tak niepewnie”. Odwróciłem się do niej zawstydzony.
Uważasz, że to normalne? Bardzo normalne – odpowiedziała ze słodkim uśmiechem. – „Każdy jest inny. Najważniejsze to czuć się komfortowo i akceptować siebie”.
Kiedy jesteś pewny siebie, inni to zauważają. Uśmiechnąłem się do niej słabo. Łatwiej powiedzieć niż zrobić. Sophia podeszła bliżej, jej głos był cichy i niski. „Jeśli chcesz, mogę pomóc ci to naprawdę poczuć”.
Byłem oszołomiony, pewien, że dobrze usłyszałem. Co? Co masz na myśli? – wyjąkałem, a serce waliło mi jak młotem.
„Nie teraz” – dodała szybko, rozpraszając moje zmieszanie. „Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że potrzebujesz kogoś, kto pomoże ci na nowo odkryć tę część siebie, jestem chętny, ale tylko jeśli naprawdę tego chcesz”.
Nie wiedziałem, co powiedzieć. Część mnie chciała uciec, ale silniejsza część namawiała mnie, żebym wykorzystał tę okazję. Nikt nigdy nie okazał mi takiej cierpliwości ani troski.
„Może tego chcę” – powiedziałem. Słowa wypłynęły, zanim zdążyłem je powstrzymać. Sophia tylko się uśmiechnęła, wymuszonym, gotyckim uśmiechem. „No cóż, kiedy będziesz gotowy, daj mi znać”.
Sh
Leave a Comment