Siedzieliśmy tam, gdy zaszokował wszystkich, odmawiając przyjęcia pieniędzy, które próbowała mu dać jego własna matka. „Albo wpłacę to do banku, albo wyprowadzam się z mieszkania!” – oznajmił. Początkowo myślałem, że to żart, ale jego poważny ton zmroził całą salę. Kilka godzin później nawet jego teściowa już o tym słyszała, a rozmowy, które nastąpiły później, przekształciły ten niewiarygodny moment w historię tak dramatyczną, że nikt nie mógł przestać jej opowiadać.

„Co w tym dobrego?” – mruknął. „Ta staruszka znowu dzwoni”.

Anna westchnęła. „Ta staruszka” – jak Ethan nazywał swoją matkę – była prawdziwym koszmarem ich małżeństwa. Eleanor ciągle się wtrącała, krytykowała Annę, a przede wszystkim domagała się pieniędzy.

„O co tym razem chodzi?” – zapytała Anna.

„Mówi, że potrzebuje więcej pieniędzy. Nie stać jej na spłatę kredytu”.

Annę ogarnęła fala oburzenia. „Ethan, mówisz serio? Dopiero w zeszłym miesiącu spłaciliśmy dług za jej nowy telewizor”.

„No i co mam zrobić? To moja matka!” – warknął.

„Wiem” – odparła Anna, podnosząc głos pomimo wszelkich starań. „Wiem, że jest przyzwyczajona do życia na koszt innych i wiem, że jej to umożliwiasz”.

„W ogóle mnie nie rozumiesz!” – wybuchnął Ethan. „Robię to dla rodziny!”