Oczy Hendersona rozszerzyły się. „Nie wiedziałeś? Garrett dołączył do wydziału sześć lat temu. Został przydzielony jako kierownik do moich spraw, gdy zacząłem zadawać zbyt wiele pytań o Leanne i Amelię”.
„Muszę to pożyczyć, panie Henderson” – powiedział Tom, a jego myśli pędziły jak szalone.
„Oczywiście” – Henderson chwycił Toma za ramię z zaskakującą siłą. „Ale proszę uważać. Jeśli dokumenty zostały celowo sfałszowane, ktoś musiał się bardzo postarać, żeby te dwie osoby zniknęły”.
Odjeżdżając, Tom nie mógł pozbyć się chłodu, który ogarnął go w piersi. To, co zaczęło się jako tajemnica porzuconego dziecka, przerodziło się w coś bardziej złowrogiego: celową próbę wymazania matki i córki z oficjalnego istnienia.
Popołudniowe niebo pociemniało, gdy Tom podjechał pod dom na Maple Lane, z teczką Hendersona schowaną bezpiecznie pod pachą. Wewnątrz dom wydawał się teraz inny, pełen tajemnic, które dopiero zaczynał odkrywać. Tom przemierzał pokoje z rozmysłem, szukając z nową wiedzą. Zdjęcie Mei, szmacianej lalki, dało mu jasny cel.
Wrócił do pokoju Amelii, badając go świeżym okiem. Nic. Sfrustrowany, usiadł na skraju łóżka, ponownie przeglądając zdjęcia. Na większości Amelia przytulała Meę do piersi, ale na jednym, zrobionym w kuchni, lalka siedziała na wysokiej półce.
Kuchnia wyglądała dokładnie tak, jak ją zostawił. Jego wzrok powędrował ku górnym szafkom – zbyt rzucającym się w oczy. Rozejrzał się po pomieszczeniu, aż jego wzrok wylądował na starym żeliwnym piecu w kącie. W przeciwieństwie do reszty kuchni, wydawał się dekoracyjny. Podszedł do niego powoli, a kiedy nacisnął małe żelazne drzwiczki, otworzyły się bez trudu.
, odsłaniając małą, pustą wnękę. Jego rozczarowanie było namacalne, ale coś w tej przestrzeni wydawało się nie tak. Sięgnął do środka, macając wzdłuż tylnej ściany, jego palce wyczuły delikatny szew. Naciskając mocno, poczuł, jak część ustępuje, odsłaniając ukrytą przegródkę.
Leave a Comment