Byłem 600 mil stąd, na konferencji, kiedy zadzwoniła do mnie nauczycielka mojego syna. „Twój syn pojawił się w szkole. Jest 23:00. Jest boso, trzęsie się i nie mówi. Jego koszula jest cała czerwona…”. Zadzwoniłem do żony – bez odpowiedzi. Zadzwoniłem do teścia. „Nie moja odpowiedzialność”. Syn był tam cztery godziny. Zadzwoniłem do siostry. Jechała dwie godziny, żeby go odebrać. Kiedy wróciłem do domu trzy dni później, zamarłem… na widok tego, co pokazała mi siostra.

Portland Tribune opublikował artykuł w czwartek rano. „Przekupstwo regulacyjne: Skandal w północno-zachodniej części kraju”. Artykuł nie tylko wspominał o Leonardzie Klene, ale także przedstawiał harmonogram pozwoleń w porównaniu z „opłatami za konsultacje”. Do południa Leonard został zawieszony w obowiązkach. Do godziny 14:00 FBI wystawiło nakaz aresztowania w biurze Kirka Bootha.

Siedziałem w pokoju hotelowym z Dannym, oglądając wiadomości. Nie rozumiał zawiłości finansowych, ale widział na ekranie twarz Kirka Bootha, zamrożoną w kadrze po aresztowaniu.

„To ten człowiek?” – wyszeptał Danny, a jego dłoń drżała, gdy sięgał po moją.

„To on, kolego. Udaje się tam, gdzie już nigdy nie będzie mógł nikogo skrzywdzić”.

Joselyn zadzwoniła do mnie o 16:00. Jej głos był histeryczny, pełen strachu i wściekłości. „James! Co ty zrobiłeś? Mój ojciec… policja jest u niego w domu! Kirk siedzi w więzieniu! Mówią, że jestem współwinna zaniedbania! Musisz z tym skończyć!”

„Nic nie zrobiłam, Joselyn” – powiedziałam, czując zimną, mroczną satysfakcję. „Po prostu zadbałam o to, żeby prawda miała mikrofon. Podjęłaś decyzję w chwili, gdy zobaczyłaś, jak ten człowiek zamyka naszego syna w szafie”.

„To było zaledwie kilka godzin! On się naprzykrzał! James, jestem twoją żoną!”

„Najpierw byłaś matką” – powiedziałam. „A ty ci się nie udało. Dziś wieczorem doręczą ci papiery rozwodowe. Ubiegam się o wyłączną opiekę, bez odwiedzin. A Glenn już przekazał wyciągi z karty kredytowej komisji etycznej twojego ojca. On zostaje pozbawiony prawa wykonywania zawodu, Joselyn. I ty też”.

„Jesteś potworem!” krzyknęła.

„Nie” – powiedziałem, rozłączając się. „Jestem osobą, której nie powinieneś był zdradzać”.

Tego wieczoru świat Kirka Bootha oficjalnie się rozpadł. Jego żona, Christina, córka wspólnika Leonarda, złożyła pozew o rozwód i przejęła osiemdziesiąt procent tego, co pozostało z jego zlikwidowanego majątku. Inwestorzy pozwali go o wymuszenia. Ale gwoździem do trumny był zarzut karny: narażenie dziecka na niebezpieczeństwo.

Leonard Klene, zawsze pragmatyczny, próbował się ratować. Zaoferował zeznania przeciwko Kirkowi w zamian za immunitet w sprawie o korupcję. Nie zdawał sobie jednak sprawy, że przekazałem FBI już jedną rzecz, której nie mógł ukryć: nagranie naszej rozmowy telefonicznej z czwartkowego wieczoru.

„Nie moja odpowiedzialność”.