Mój mąż nigdy nie dowiedział się, że jestem anonimową multimilionerką stojącą za firmą, którą świętował tego wieczoru. Dla niego byłam po prostu jego „prostą i zmęczoną” żoną, tą, która „zrujnowała sobie ciało” po urodzeniu bliźniąt. Na jego gali awansowej stałam, trzymając dzieci, kiedy popchnął mnie w stronę wyjścia. „Jesteś napuchnięta. Niszczysz mój wizerunek. Zniknij” – powiedział. Nie podniosłam głosu. Nie płakałam. Odeszłam z imprezy… i od niego. Kilka godzin później mój telefon się rozświetlił. „Moje karty nie działają. Dlaczego drzwi się nie otwierają?”

Rozdział 1: Fasada Perfekcji

Okna naszego penthouse’u sięgające od podłogi do sufitu oferowały panoramiczny widok na Manhattan, lśniącą siatkę ambicji i elektryczności. Ale w środku powietrze było zimne, z odzysku i delikatnie pachniało drogimi liliami, które Mark uparcie wymieniał co dwa dni. Mówił, że więdnące kwiaty świadczą o „braku dyscypliny”.

Stałam przed dużym lustrem w głównej sypialni, wstrzymując oddech. Moje palce mocowały się z zamkiem granatowej jedwabnej sukni. Była w rozmiarze sześć. Przed bliźniakami nosiłam rozmiar cztery. Teraz, cztery miesiące po porodzie, moje ciało wydawało się obce – bardziej miękkie, szersze, pokryte srebrnymi rozstępami, które próbowałam ukryć pod warstwami bielizny modelującej.

„Przestań się wiercić, Eleno. Denerwuję się samym patrzeniem na ciebie”.