„No, nie zawstydzaj mnie”. Przyprowadził swoją ukochaną przed moją twarz, po czym wyszłam na scenę i rozpoczęłam federalny audyt.

Elena mu uwierzyła.

Traktował ją tak, jakby była kimś ważnym, a nie tylko zapisem w księgach rachunkowych.

Osiemnaście miesięcy później wzięli ślub.

Elena nigdy nie ujawniła swojego prawdziwego majątku.

Ich „dom na start” został kupiony przez firmę-ficzer, którą prowadziła, a Ryan zaciągnął kredyt hipoteczny, żeby mógł czuć się jak żywiciel rodziny.

Kiedy jego firma wpadła w kłopoty, Elena dyskretnie wpompowała w nią pieniądze za pośrednictwem „prywatnego pożyczkodawcy”, żeby ją ustabilizować – fundusze, które Ryan z dumą uważał za efekt własnego geniuszu.

Iluzja działała przez jakiś czas.