Powiedział, że moja córka powinna zostać w domu, „żeby nie przynieść wstydu rodzinie”, jakby to był okrutny żart przebrany za radę.

Odwróciła się do Vanessy.

„Mówisz poważnie? To nie ma nic wspólnego z pracą”.

„Ale to ma związek z molestowaniem i nieletnimi” – powiedziała Karen.

„A twoje nazwisko jest powiązane z tym gabinetem na twoim profilu”.

Ten szczegół był osią, wokół której wszystko się kręciło.

Profil Vanessy na Facebooku z dumą wspominał o jej pracy, oznaczył klinikę stomatologiczną, a nawet opublikował zdjęcie holu.

Nie tylko atakowała Emmę.

Wspominała też o swoim miejscu pracy, żeby wyglądało bardziej wiarygodnie.

Vanessa podniosła głos.

„Lauren to przekręca. Emma…”

„To dziecko” – przerwałam.

„A ty to wykorzystałaś dla zabawy”.

Asystentka stomatologiczna stojąca w pobliżu korytarza wyszeptała: „To okropne”, jakby nie chciała, żeby ktokolwiek usłyszał.

Vanessa poczerwieniała.

„Przyszłaś tu, żeby mnie zniszczyć”.

„Nie” – powiedziałam.

„Zniszczyłaś samą siebie. Przyszłam tylko po to, żebyś nie musiała udawać, że nic się nie stało”.

Karen wyciągnęła rękę.

„Czy mogę zobaczyć wpis na twoim telefonie?”

Odblokowałam telefon i podałam jej.

Karen przewijała, zaciskając szczękę przy każdym ruchu.

Potem spojrzała na Vanessę z wyrazem obrzydzenia.

„Idź do mojego biura. Natychmiast”.

Vanessa spojrzała na mnie ostrym, spanikowanym wzrokiem.

„Dobrze ci się to podoba”.

Nie podobało mi się to.

Przyjemność jest gorąca.