„Mój ojczym rzucił mój komputer do gier do ogrodu i krzyknął: «Zakryj się, ty leniwy draniu!»”

„On potrzebuje pomocy, Liam.

Dla nas obojga”.

Było tam.

Nie miłość.

Potrzeba.

Potrzeba znalazła mój adres, zanim jeszcze żal.

Spojrzałam na Franka, naprawdę na niego spojrzałam i po raz pierwszy zobaczyłam, co zawsze kryło się za tą odwagą: strach przebrany za siłę.

Jego firma dekarska prawdopodobnie od jakiegoś czasu była w tarapatach.

To wyjaśniało gniew z powodu rachunków za prąd.

Gorycz.

Obsesję na punkcie mierzalnej pracy.

Ludzie, którzy boją się stracić na znaczeniu, często atakują przyszłość, zanim jeszcze się zacznie.

To nadejdzie.

Mama otarła twarz i powiedziała: „Możemy to naprawić.

Nadal jesteśmy twoją rodziną”.

Prawie odpowiedziałem.

Ale Evelyn odezwała się pierwsza.

„Nie” – powiedziała spokojnie.

„To, co opisujesz, to dostęp”.