Wyszłam za mąż za mężczyznę, który uratował mnie po wypadku, ale w noc poślubną wyszeptał: „To przeze mnie straciłaś nogę”.

„Powinienem był ci powiedzieć lata temu.

Ale się bałem.

Bałem się, że mnie znienawidzisz.

Bałem się, że cię stracę”.

Wpatrywałem się w niego oszołomiony.

„Ryan, uratowałeś mnie.

Zadzwoniłeś po karetkę.

Zostałeś ze mną”.

„Wiem.

Ale to bardziej skomplikowane”.

„To wyjaśnij!

Przestań być skryty i powiedz mi, co myślisz!”

Pokręcił głową.

„Nie wiem.

Jeszcze nie.