Moja dziesięcioletnia córka wróciła do domu ze złamaną ręką i siniakami wszędzie.

„Nie muszę” – powiedziałam. „Ale muszę wiedzieć, co się stało”.

Zawahała się.

Potem wyszeptała imię.

„Dylan”.

Ścisnął mi się żołądek.

„Czy Dylan mnie popchnął?” – zapytałam ostrożnie.

Skinął głową.

„Chciał mojej dziesiątki. Nie powiedziałam „tak”. Zrzucił mnie ze schodów”.

Zacisnęłam dłonie w pięści.

„A nauczyciele?”

„Nie widzieli mnie. Dylan powiedział wszystkim, że się przewróciłam”.