Mój narzeczony nigdy nie pojawił się przy ołtarzu. Przed 400 elitarnymi gośćmi jego matka wpadła jak burza, zerwała ze mnie welon i wylała czerwone wino na moją białą, designerską suknię. Śmiejąc się do mikrofonu, zadrwiła: „Mój syn ożeni się z bogatą dziewczyną, którą wybrałam. Byłeś tylko zastępcą”. Gdy wokół mnie rozległ się śmiech, a ja załamałam się w posadach, za mną rozległ się spokojny głos: „Nie załamuj się”. Jego miliarderski szef wystąpił naprzód. „Udawaj, że się ze mną żenisz”. Ta chwila na zawsze zmieniła moje życie.

„MAYA!”

To był Ryan.

Wbiegł do kościoła, wyglądając na rozczochranego. Miał przekrzywiony krawat i rozczochrane włosy. Obficie się pocił. Właśnie dostał SMS-a od „dziedziczki”, która go zwalniała i ujawniała żart.

Pobiegł nawą, zatrzymując się gwałtownie, gdy zobaczył Juliana, który mnie trzymał.

„Szefie?” Ryan sapnął, pochylając się, żeby złapać oddech. „Co… co ty tu robisz? Maya? Co się dzieje?”

Julian uśmiechnął się. To był uśmiech niczym u rekina, pełen zębów i bezlitosny.

„Właśnie zdążyłeś na ceremonię, Ryan” – powiedział Julian uprzejmie. „Usiądź. Jesteś teraz w ostatnim rzędzie”.

Część 4: Wymiana Władzy
Ryan patrzył to na swoją drżącą matkę, to na szefa, który trzymał narzeczoną. Powoli do niego docierało, a na jego twarzy malował się przerażenie.

„Fuzja…” – wyjąkał Ryan. „Isabella… powiedziała…”