Powitał mnie mój sąsiad, który podbiegł do mnie, gdy wróciłem z podróży służbowej.

A może powinienem był być milszy, bo „wkrótce” będę jedyną osobą, której będzie mogła zaufać.

Usunąłem to bez zapisywania.

Myślałem, że znowu próbuje mnie wciągnąć w swój bałagan.

Teraz usłyszałem inaczej.

Policja namierzyła Leah za pomocą jej szpitalnej opaski.

Córeczka Monroe urodziła się dziewięć dni wcześniej, w regionalnym ośrodku zdrowia. Jej matką była dwudziestoletnia Talia Monroe.

Talia zgłosiła zaginięcie dziecka dwa dni po swoim wyjściu.

Według niej, Leah spotkała się z nią w szpitalu i przedstawiła się jako wolontariuszka-doula.

Zaproponowała, że ​​pomoże Talii wrócić do domu.

Po zakupy.

Po wizytę u niej po porodzie.

Potem zniknęła – z dzieckiem – pewnego wyczerpującego popołudnia, podczas gdy Talia spała na kanapie.

Leah ukradła noworodka

t.

I zabrała dziecko do mojego domu.

Następnego ranka znaleziono ją w motelu przy drodze nr 16, sześćdziesiąt kilometrów stąd.

Była sama.

Nie Eric.

Nie chłopak.