Właśnie wtedy zadzwonił jej telefon. To był jej szef, prezes firmy zajmującej się nieruchomościami. Brzmiał na zdyszanego, a jego głos drżał.
„Sarah, idź natychmiast do biura. Nowi właściciele gruntu w Sterling Heights są już tutaj. Wykupili całą naszą firmę. Sprawdzają wszystkich pracowników. Jeśli im nie zaimponujemy, wszyscy wylecimy z pracy”.
Sara zerwała się, wkładając swój najdroższy garnitur, ten, który kupiła kartą kredytową, którą Elias spłacił na trzech podwójnych zmianach. Razem z Julianem pobiegli do biura, gdzie cała załoga drżała i ustawiła się w kolejce w holu.
Podjechała flota czarnych samochodów. Ochroniarze ze słuchawkami w uszach utworzyli obstawę. Drzwi się otworzyły.
Wyszedł mężczyzna.
Miał na sobie włoski garnitur szyty na miarę za dwadzieścia tysięcy dolarów. Włosy miał zaczesane do tyłu, linię szczęki wyraźną, a jego obecność wypełniała całe pomieszczenie. Za nim szła grupa prawników i asystentów.
Serce Sary zabiło mocniej.
Mężczyzna wyglądał znajomo. Wzrost, sposób, w jaki trzymał ramiona.
Gdy mężczyzna minął kolejkę pracowników, zatrzymał się tuż przed Sarą. Zdjął okulary przeciwsłoneczne, odsłaniając oczy zimne jak deszcz z poprzedniej nocy.
„Elias” – wyszeptała Sarah, a jej twarz przybrała upiorny odcień bieli.
W całym biurze zapadła cisza.
Julian zrobił krok naprzód, z twarzą pokrytą rumieńcem. „Czekaj, znasz tego faceta? To nowy prezes Thorne International”.
Elias nie patrzył na Juliana. Patrzył tylko na Sarę. Pochylił się, a jego głos brzmiał cicho, groźnie, tak że tylko ona mogła go usłyszeć.
„Kazałaś mi się wynosić z twojego życia, bo chciałaś mężczyzny z przyszłością” – powiedział Elias. „Więc postanowiłem kupić twoją”.
Zwrócił się do prezesa firmy, który obficie się pocił.
„Zwolnij ich” – rozkazał Elias, wskazując palcem na Sarę i Juliana. „I wpiszcie ich na czarną listę w każdej firmie w regionie trzech stanów. Jeśli zobaczę ich nazwiska gdziekolwiek na liście płac, to też kupię tę firmę, tylko po to, żeby ich znowu zwolnić”.
„Elias, zaczekaj!” krzyknęła Sarah, gdy ochroniarz chwycił ją za ramiona. „Nie wiedziałam. Byłam po prostu zestresowana. Możemy o tym porozmawiać. Pomyśl o Lily”.
Elias zatrzymał się przy szklanych drzwiach i lekko odwrócił głowę.
„Lily jest obecnie pod opieką najlepszych pediatrów w kraju, Sarah. A co do ciebie, nie jesteś matką. Jesteś poszukiwaczką złota, która nawet nie zdawała sobie sprawy, że siedzi na kopalni diamentów”.
Elias wrócił do swojej nowej siedziby na setnym piętrze Thorne Tower. Ale jego zemsta dopiero się zaczynała.
Usiadł przy mahoniowym biurku, wpatrując się w teczkę, którą położył tam Arthur.
„Proszę pana” – powiedział Arthur – „znaleźliśmy to. To właśnie dlatego Sarah tak bardzo chciała się pana pozbyć w tym tygodniu”.
Elias otworzył teczkę. Jego oczy się rozszerzyły.
To nie był zwykły romans. To nie była zwykła chciwość.
W środku znajdowała się dokumentacja medyczna i polisa ubezpieczeniowa na życie. Sarah planowała coś o wiele bardziej złowrogiego niż rozwód. Od miesięcy zatruwała Eliasowi jedzenie, powoli go osłabiając, licząc na naturalną śmierć, żeby móc ubiegać się o niewielką polisę ubezpieczeniową, którą wykupił na studia Lily.
Ale nie to było szokiem.
Szokiem był test DNA dołączony do tylnej części teczki, test, który Sarah wykonała w tajemnicy sześć miesięcy temu.
Leave a Comment