Coś jest naprawdę nie tak z tą wizytą Lauren w toalecie. 10 minut to dużo czasu, żeby po prostu tam siedzieć, podczas gdy przyjeżdża policja. Reakcja jej mamy na pytanie, czy nie powinna już więcej siedzieć i czy nie powinna prowadzić terapii, sprawiła, że zastanawiam się, ile razy ta kobieta robiła to wcześniej innym dzieciom. Poprosił pielęgniarkę, żeby przeprowadziła pełne badanie fizykalne obu chłopców.
Po przesłuchaniach Dererick usiadł ze mną, żeby wyjaśnić, co będzie dalej. Wdrażał plan bezpieczeństwa, który miał mi umożliwić nadzorowany kontakt z oboma chłopcami podczas trwania śledztwa. Musiałem się z nimi spotkać w biurze CPS w obecności pracownika socjalnego.
Potrzeba nadzoru, żeby zobaczyć własnego syna, była upokarzająca, ale natychmiast się zgodziłem, ponieważ liczyło się tylko ich bezpieczeństwo. Dererick wyjaśnił, że sprawa karna przeciwko Lauren będzie kontynuowana niezależnie od tego, co stanie się ze śledztwem w mojej sprawie. Powiedział, że zeznania chłopca były wiarygodne i wskazywały na znęcanie się.
Dowody rzeczowe dotyczące Tommy’ego potwierdzały ich zeznania, ale ostrzegł mnie również, że obrońca Lauren prawdopodobnie spróbuje wykorzystać te fałszywe wiadomości, aby zarzucić mi udział lub przynajmniej zaniedbanie. W ciągu następnych kilku dni wszystko działo się szybko, ale jednocześnie boleśnie wolno. Casey uzyskał od mojego operatora bilingi telefoniczne, które dowiodły, że nigdy nie wysłałem tych wiadomości.
Metadane wskazywały, że zostały one utworzone na telefonie Lauren za pomocą aplikacji innej firmy.
Casey odkrył również, że Lauren szukała sposobów na fałszowanie wiadomości tekstowych do sądu i aplikacji do podszywania się, które wyglądały jak prawdziwe na jej laptopie. Tydzień przed ślubem detektyw zadzwonił do Casey, żeby powiedzieć, że nie biorą mnie już pod uwagę jako podejrzanego, ale nadal jestem kluczowym świadkiem.
Mój telefon zadzwonił, gdy byłam jeszcze na parkingu, a na ekranie widniał numer wojskowy. Chandler Birgrove z JAG zadzwonił i poinformował mnie, że moje poświadczenie bezpieczeństwa jest obecnie weryfikowane z powodu trwającego śledztwa. Powiedział, że mój urlop w nagłych wypadkach został przedłużony, ale zostałem zawieszony administracyjnie, co oznaczało, że nie mogę wrócić do służby, dopóki ten bałagan nie zostanie uporządkowany.
Siedziałam w samochodzie z poczuciem, że cała moja kariera się wali, podczas gdy moje dzieci najbardziej mnie potrzebują. Casey zadzwoniła zaraz potem i powiedziała, że ma kopie fałszywych zrzutów ekranu, które Lauren pokazała policji. Przeglądała je na swoim komputerze i od razu zauważyła, że czcionka jest nieodpowiednia do mojego modelu telefonu.
Formatowanie znacznika czasu również się nie zgadzało, a niektóre wiadomości miały inne odstępy niż inne. Zadzwoniła już do Cory’ego Cedlana, który specjalizował się w dowodzeniu, kiedy dowody cyfrowe są fałszywe. Właśnie jechała do swojego biura, żeby wszystko dokładnie zbadać. W międzyczasie Devon Pinehire z pomocy ofiarom przestępstw zadzwoniła, żeby powiedzieć, że umówiła Tommy’ego na badanie lekarskie w szpitalu dziecięcym tego popołudnia.
Sam go tam zawiozłem, ale kiedy dotarliśmy do gabinetu lekarskiego, powiedziano mi, że muszę poczekać na korytarzu. Tommy wyglądał na takiego małego, idąc tam tylko z pielęgniarką i lekarzem. Chodziłem po korytarzu przez 3 godziny, sprawdzając telefon co kilka minut i starając się nie myśleć o tym, co mogą znaleźć.
Pielęgniarka dwa razy przyniosła mu soczki w kartonikach i za każdym razem widziałem go siedzącego na stole do badań w szpitalnej koszuli. Kiedy w końcu skończyli, Tommy wyszedł z pluszowym misiem, którego mu dali, i nie patrzył mi w oczy. Devon wyszedł z grubą teczką z dokumentami i powiedział mi, że znaleźli dowody potwierdzające jego zeznania.
Mój telefon zaczął wibrować od wiadomości głosowych od Conrada, który tracił rozum, bo nie mógł zobaczyć Tommy’ego. Plan bezpieczeństwa wymagał teraz, aby wszystkie wizyty odbywały się pod nadzorem, a on krzyczał mi na pocztę głosową, że to wszystko moja wina. W pierwszej wiadomości obwiniał mnie za nastawienie naszego syna przeciwko Lauren. W drugiej obwiniał Lauren za to, że jest drapieżnikiem.
W trzeciej wiadomości obwiniał naszego syna za zrujnowanie ślubu. W czwartej znowu obwiniał mnie za to, że nie ostrzegłam go przed Lauren, chociaż sama właśnie się o tym dowiedziałam. Dzwonili też jego rodzice. Ale usunęłam ich, nie słuchając. Lauren wpłaciła kaucję tego samego dnia, korzystając z pieniędzy rodziców, a w ciągu kilku godzin jej prawnik złożył przeciwko mnie nakaz sądowy.
Leave a Comment