Czy możesz mi pokazać, co widzisz w swoich snach, mała? Salome wzięła kredki i zaczęła rysować. Tym razem rysunek był inny, bardziej szczegółowy, jakby pięć lat dojrzałości pozwoliło jej wyrazić to, czego wcześniej nie potrafiła. Narysowała dom, salon, postać na podłodze, inną stojącą w niebieskiej koszuli, ale dodała coś nowego: uchylone drzwi w tle, a za nią kolejną małą postać, dziewczynkę o żółtych włosach, która sama wszystko obserwowała. A w rogu rysunku, coś, czego Carmela się nie spodziewała, ręka wystająca z okna domu, jakby ktoś pomagał postaci na ziemi uciec.
„Co to jest, Salomé?” zapytała Carmela, wskazując na swoją rękę. Dziewczynka napisała pod rysunkiem jedno słowo. Mama. Carmela poczuła, jak powietrze uchodzi jej z płuc. „Twoja mama uciekła. Twoja mama żyje”. Salome spojrzała na nią tymi ogromnymi oczami, które zdawały się dźwigać ciężar całego świata. Powoli skinęła głową. Potem napisała kolejne ukryte słowo i ostatnie, czekając. Gonzalo Fuentes przybył do domu w Santa María dwie godziny później w towarzystwie dwóch mężczyzn w ciemnych garniturach. Niósł dokumenty, które rzekomo przyznawały mu tymczasową opiekę nad Salomé.
Postanowienie trzeciego sądu rodzinnego – oznajmił, wręczając dokumenty Carmeli. Podpisane przez sędziego Aurelio Sáncheza. „Przyszedłem zabrać moją siostrzenicę”. Carmela obejrzała dokumenty. Wyglądały na autentyczne, ale coś w jej wnętrzu krzyczało, żeby nie wydawała tej dziewczyny. „Muszę to zweryfikować z odpowiednimi władzami” – powiedziała. „Nie mogę wydać nieletniego bez potwierdzenia. Potwierdzenie jest na tych dokumentach, proszę pani. Proszę nie marnować mojego czasu. To nie kwestia czasu, to kwestia protokołu”.
Gonzalo zrobił krok naprzód, wkraczając w przestrzeń Carmeli. Posłuchaj mnie, ta dziewczyna jest z mojej krwi. Jej ojciec jutro zostanie stracony. Ona potrzebuje rodziny, a nie domu opieki pełnego sierot. Ta dziewczyna potrzebuje ochrony, a nie kolejnej przemocy. Przemoc to oskarżenie mnie o coś. Carmela spojrzała mu prosto w oczy. Siniaki, z którymi Salome przybyła 6 miesięcy temu, oskarżają mnie mocniej niż jakiekolwiek moje słowo. Twarz Gonzala stwardniała.
Leave a Comment