Moja wnuczka zadzwoniła do mnie blisko północy. Jej głos drżał. „Babciu… Mama nie obudziła się cały dzień”.

Judith wstrzymała oddech.

„Żyje?”

„Tak”.

Ulga zalała ją.

„Zapłacili gotówką i pojechali na wschód”.

„W stronę pustyni” – powiedziała Judith.

Alvarez skinęła głową.

„Wysyłamy jednostki”.

Zawahał się.

„Pani Ward, powinna pani iść do domu i odpocząć”.

„Nie wychodzę” – powiedziała.

„Poczekam tutaj”.

Alvarez przyjrzał się jej determinacji.

Po czym skinął głową.

„W porządku”.