Mój bogaty były mąż próbował odebrać mi córkę, przedstawiając mnie jako niezrównoważoną, nieodpowiedzialną matkę. Nie wiedział, że nasza ośmioletnia córka znajdzie ten jeden dokument, który zrujnuje całą jego sprawę.

Weszłam do sądu i poczułam, jak powietrze uchodzi mi z płuc, jakbym wchodziła do klatki. Ciężkie dębowe drzwi zamknęły się za mną, a dźwięk rozbrzmiał z ponurą ostatecznością, odcinając mnie od świata, w którym moja córka Nikki i ja mogłyśmy jeszcze swobodnie oddychać. Dziś była kolejna rozprawa w pozornie niekończącej się walce, a z każdym jej pojawieniem się moja wiara w sprawiedliwy wynik topniała niczym pierwszy śnieg na ciepłym chodniku.

Mój były mąż, Mark, już czekał na mnie na korytarzu. Stał tam emanując arogancką pewnością siebie, którą kupić może tylko dziewięciocyfrowy majątek i zespół bezwzględnych prawników. Był człowiekiem, który nigdy w życiu nie usłyszał słowa „nie” i nie zamierzał teraz tego robić.