Zasłabłam z przepracowania i obudziłam się na oddziale intensywnej terapii. Podczas gdy moja rodzina wydawała moje pieniądze na lot na Bahamy, żeby sprawdzić miejsce na ślub mojej siostry, każdej nocy przed moimi szklanymi drzwiami stał jakiś obcy człowiek, aż pielęgniarka podała mojej matce dziennik gości, a ja patrzyłam, jak jej twarz traci kolor.

„To jedyny, który nie wyszedł z pokoju” – powiedziałam. „A teraz wynoś się”.

Cliffhanger: Kiedy moja matka i siostra były eskortowane przez ochronę szpitala, krzycząc o niewdzięczności i krwi, Adrien pochylił się i wyszeptał: „Jest jeszcze jedna rzecz, którą powinnaś wiedzieć o IPO, Jalissa. Nie tylko zainwestowałem w twoją firmę. Kupiłem dziś rano pakiet kontrolny”.

Rozdział 6: Nowy dziennik
Rekonwalescencja przebiegała powoli, ale po raz pierwszy w życiu się nie spieszyłam.

Spędziłam dwa tygodnie w ośrodku rehabilitacyjnym z widokiem na port. Adrien odwiedzał mnie codziennie. Nie rozmawialiśmy o pieniądzach. Rozmawialiśmy o historii. Opowiedział mi o młodym mężczyźnie, który zakochał się w dziewczynie, która miała serce z wapienia. Opowiedział mi o listach, które napisał i które zostały zwrócone bez otwarcia. Opowiedział mi o dniu, w którym zobaczył moją twarz na stronie internetowej firmy i wiedział, że musi znaleźć sposób na powrót.

„Nie chciałem kupować twojej miłości, Jalissa” – powiedział mi pewnego popołudnia, gdy siedzieliśmy na balkonie. „Chciałem tylko mieć pewność, że będziesz mogła sama ją wybrać”.

8 grudnia – w dniu, w którym Vanessa miała mieć swój huczny ślub – dostałam SMS-a od Daniela.

„Zaręczyny odwołane. Kiedy rodzina pana młodego dowiedziała się, że nie ma „posagu Pierce’a” ani „siostry dyrektora”, która sfinansowałaby ten styl życia, uciekli. Vanessa pracuje w kawiarni. Eleanor próbuje sprzedać SUV-a”.

Poczułam przelotny błysk litości, ale szybko zgasł wraz ze wspomnieniem 14-sekundowej wiadomości głosowej. „Vanessa naprawdę mnie potrzebuje na tę podróż. Wrócimy w przyszłym tygodniu”.

IPO Harbor City okazało się spektakularnym sukcesem. Moje opcje na akcje nie tylko zostały zrealizowane, ale wręcz gwałtownie wzrosły. Byłam, jak wszyscy mówią, bardzo bogatą kobietą. Ale pierwszą rzeczą, jaką zrobiłam, nie było kupienie samochodu ani domu.

Poszłam do szpitala i znalazłam Claire Donovan, pielęgniarkę, która opiekowała się mną, kiedy byłam duchem. Wręczyłam jej czek na 50 000 dolarów.

„Na fundusz szkoły pielęgniarskiej, o którym pani wspominała”, powiedziałam. „Bo była pani pierwszą osobą, która powiedziała mi, że nie jestem sama”.

Tego wieczoru spotkałam się z Adrienem na kolacji. Siedzieliśmy w małej, cichej bistro – miejscu, gdzie nikt nie znał jego imienia ani mojego majątku.

„Co teraz?” – zapytał, jego niebieskie oczy wpatrywały się w moje.

Wyciągnęłam telefon i pokazałam mu arkusz kalkulacyjny. Księga Lojalności. Nie usunęłam wpisów. Po prostu dodałam nową kolumnę: Inwestycja w Siebie.

„Spędziłam trzydzieści dwa lata będąc córką ludzi, którzy mnie nie chcieli” – powiedziałam. „Chyba chciałabym spróbować być córką kogoś, kto mnie chciał. Ale najpierw chcę podróżować. I nie na Bahamy”.

Zaśmiał się ciepło i szczerze. „Dokąd więc?”

„Gdzieś, gdzie oczy są niebieskie, a prawda jest jedyną walutą, która się liczy”.

Spojrzałam na mężczyznę naprzeciwko mnie. Był miliarderem, tytanem przemysłu, obcym człowiekiem. Ale kiedy wyciągnął rękę przez stół i ścisnął moją dłoń, uświadomiłam sobie, że więzy krwi nie tworzą rodziny. Pieniądze nie tworzą domu.

Rodzina to osoba, która stoi za szybą, gdy gasną światła.

Jestem Jalissa Cole. I po raz pierwszy w życiu jestem dokładnie tam, gdzie moje miejsce.

Epilog: Spojrzenie z drugiej strony
Minął rok od udaru.