Szef zwalnia młodą zmywaczkę po oskarżeniu jej o kradzież — po czym otwiera jej torbę i rozpłakuje się

„Przepraszam, że cię oskarżam” – kontynuował Martin. „I za to, jak cię traktowałem. Proszę, weź sobie kolejny miesiąc wolnego – płatnego – żebyś mogła być z córką. Kiedy będziesz gotowa wrócić, twoja praca będzie tutaj… z podwójną pensją. Wystarczająco dużo, żebyś mogła zatrudnić nianię, jeśli chcesz”.

Usta Lili zadrżały. „Dziękuję… Doceniam to”.

Martin delikatnie oddał jej dziecko, zatrzymując na chwilę dłonie na kocyku, jakby nie chciał go puścić.

Wychodząc z restauracji, Lila poczuła dziwną mieszankę ulgi i niedowierzania. Martin Price, arogancki szef, który przyparł ją do muru zaledwie kilka dni temu, nie tylko przeprosił, ale także pokazał stronę siebie, o której istnieniu nie miała pojęcia.

Czy naprawdę się zmieni, to już inna kwestia. Stare nawyki, w końcu, trudno znieść. Po tym dniu przestał zalecać się do pracownic, ale nie zrezygnował całkowicie z flirtowania z nieznajomymi przed restauracją.

Mimo to coś w nim się zmieniło. I dla Lili to wystarczyło. Wiedziała teraz, że nawet ludzi, których duma i gorycz zahartowały, można złamać czymś tak małym – i tak potężnym – jak para niewinnych oczu.