Plan rozwoju.
I coś jeszcze, co nie zmieściło się na papierze.
Godność.
Zanim wsiadł do samochodu, który miał go zawieźć do domu, poprosił o pozwolenie na udanie się do szpitala.
Chciał pożegnać się z Clarą.
Znalazł ją śpiącą.
Nie chciał jej budzić.
Zostawił na stole odręcznie napisaną notatkę.
„Dziękuję za przypomnienie temu miastu, że nadal warto się tu zatrzymać dla kogoś.”
Gdy wychodził, Arturo dogonił go na korytarzu.
—Moja matka miała rację co do ciebie.
Luis ledwo się uśmiechnął.
—Prawie straciłem okazję, żeby jej pomóc.
Arturo pokręcił głową.
—Nie. Wygrałeś dzięki temu. Po prostu najpierw musieliśmy posprzątać te śmieci na środku.
Luis spojrzał na chwilę w dół.
—Będę ciężko pracować.
Leave a Comment