„Nie może nigdzie pójść, jeśli będzie się wstydzić swoich włosów” – powiedziała po prostu Ree. „Dlatego zgoliłam je wszystkie, kiedy spała, żeby musiała zostać w domu”.
Steven próbował zmienić taktykę. Jego głos stał się sztucznie słodki. „Ree, czasami ja i Kayla zachowujemy się ostro, kiedy się wygłupiamy. To nie przemoc, to po prostu… namiętność. Jesteś za młoda, żeby to zrozumieć”.
Mój mąż wszedł prosto do łazienki. „Puść moją córkę. Natychmiast”.
„Ale potem pan to zrobił”, powiedział Reese. Wszyscy znowu się na nią odwrócili. Wyciągnęła swój mały różowy dyktafon, ten, którego używała do nagrywania audycji radiowych, i nacisnęła play. Usłyszał głos Stevena, blady, ale wyraźny, z nagrania, które nagrała wczoraj, kiedy czekał w naszym salonie.
„Tak, jutro wieczorem po balu maturalnym”, rozległ się jego głos, „zamierzam ją kompletnie upić na afterparty Jake’a i upewnić się, że tym razem nie odmówi. Już mam od brata, co dodać do jej drinka. Czas to załatwić przed studiami. Wiecie, nic tak nie trzyma dziewczyny przy sobie, jak zapłodnienie jej”.
Miałam ochotę zwymiotować. Kayla wydała z siebie okropny, zraniony odgłos zwierzęcia. Próbowała się wyrwać Stevenowi, ale on trzymał ją mocniej.
„To udawane” – powiedział Steven, a pot spływał mu po twarzy. „Zwariowaliście. To nawet nie mój głos”.
„Chciałaś wsypać coś do napoju mojej córki?” – wyszeptałam, a całe moje ciało trzęsło się z wściekłości, jakiej nigdy wcześniej nie czułam. „Chciałaś zaatakować moje dziecko?”
Steven w końcu puścił Kaylę. Zaczął się cofać w stronę drzwi, ale mój mąż ruszył szybciej, blokując jedyne wyjście. „Nie chcesz tego robić” – powiedział Steven, próbując brzmieć groźnie, ale głos mu się załamał. „Mój tata jest prawnikiem. Ty…
Daj mi spokój, a zniszczę całą twoją rodzinę”.
Mój mąż zrobił kolejny krok naprzód. Steven przywarł do ściany, a potem nagle przestał panikować. Spojrzał na mojego męża i powiedział najbardziej lodowatym głosem, jaki kiedykolwiek słyszałam: „Naprawdę nie sądzę, żeby chciał pan tego zrobić, panie Adams. I myślę, że wie pan dlaczego”.
Twarz mojego męża posmutniała. Zbladł, a ręce zaczęły mu drżeć. Widziałam, jak całe jego ciało sztywnieje. Steven coś wiedział i cokolwiek to było, przestraszyło mojego męża.
Wcisnęłam się między nich i wyciągnęłam telefon, naciskając przycisk nagrywania i unosząc go tak, żeby Steven mógł zobaczyć migającą czerwoną lampkę. „Wynoś się natychmiast z naszego domu” – powiedziałam, a mój głos był spokojniejszy, niż się czułam – „albo dzwonię na 911”.
Steven tylko się roześmiał. „Mój tata cię za to zniszczy. Nie masz pojęcia, z kim zadzierasz”. Potem popchnął mojego męża z taką siłą, że ten wpadł na ścianę. Nagrywałam dalej, jak Steven tupie po schodach, zrzucając po drodze nasze rodzinne zdjęcia ze ściany. Drzwi wejściowe zatrzasnęły się tak mocno, że cały dom się zatrząsł.
Mój mąż wrócił na górę, wciąż blady jak ściana. Wszyscy weszliśmy do głównej sypialni, a on zamknął drzwi na klucz. Kayla usiadła na łóżku, jej łysa głowa odbijała poranne światło. Reese wspięła się obok niej i wzięła ją za rękę.
Leave a Comment