Stały zakazałem wstępu pewnej parze do wszystkich moich obiektów po tym, jak upokorzyli kelnera, który oblał wodą ich torebkę Birkin wartą pół miliona dolarów.

Cześć,

Nieczęsto korzystam z mediów społecznościowych, ale mój asystent powiedział mi, że to właśnie tam ludzie dzielą się historiami o… „sprawiedliwości”. A w zeszłym tygodniu serwowałem danie sprawiedliwości, które, jak sądzę, mogłoby Ci się spodobać.

Nazywam się Arthur Blackwell. Mam 68 lat. Na papierze prowadzę spółkę holdingową „Blackwell Holdings”. Posiadamy hotele, nieruchomości i kilka ekskluzywnych sieci restauracji. Jedną z nich jest „Aurelia” w Nowym Jorku.

Aurelia to moje oczko w głowie z trzema gwiazdkami Michelin. Spędziłem dekadę, budując ją. Wszystko, od gęstości nici obrusów po kształt srebrnych widelców, jest przesiąknięte obsesją na punkcie perfekcji. To teatr elegancji.

A czasami lubię oglądać swój spektakl jako anonimowy widz.