Nigdy nie powiedziałem rodzinie, że zainstalowałem kamery bezpieczeństwa. Kiedy sprawdziłem nagrania, zamarłem. Moja siostra i jej mąż nie mieli pojęcia, że ​​widziałem wszystko. Poszedłem prosto do nich i powiedziałem: „Macie tydzień na naprawę”. Śmiali się – aż zawyły syreny.

Zapomniałam powiedzieć rodzinie, że zainstalowałam kamery bezpieczeństwa. Kiedy sprawdziłam nagranie, co moja siostra i jej mąż robią w moim domu, zamarłam. Poszłam prosto do nich i powiedziałam: „Macie tydzień na naprawę wszystkiego”. Roześmiali mi się w twarz, myśląc, że to żart. Zadzwoniłam więc na policję.

Kamery to był pomysł Brandona. Mój chłopak zasugerował je po tym, jak ktoś włamał się do mieszkania jego sąsiada. „Tylko dla świętego spokoju” – powiedział, całując mnie w czoło, gdy staliśmy w alejce z systemami bezpieczeństwa w Best Buy. Zgodziłam się bez namysłu. Zainstalowaliśmy cztery kamery: w salonie, kuchni, na ganku i w korytarzu prowadzącym do sypialni. Całość została ukończona w sobotnie popołudnie na początku marca. A potem życie toczyło się dalej. Kamery stały się w mojej głowie jedynie szumem tła, kolejnym cichym elementem, który wykonywał swoją pracę.

Moja siostra, Melissa, zadzwoniła do mnie w środę wieczorem pod koniec kwietnia. Jej głos miał w sobie tę szczególną barwę, tę, którą dopracowała do perfekcji odkąd wyszła za mąż za Dericka trzy lata temu.

„Hej, Natalie, mam do ciebie ogromną prośbę”.