Myślałam, że najgorszą rzeczą, jaką będę musiała znieść w życiu, będzie pochówek mojej małej córeczki.

Usiadłam na piętach i wpatrywałam się w ekran, aż nagranie się skończyło.

Głos Melissy stał się ostry.

„To niczego nie dowodzi” – upierała się.

„To nie świadczy o tym, że odeszłam…”

„To świadczy o tym, że cię tam nie było” – powiedział Daniel.

„Po tym, jak obiecałaś, że będziesz”.

Wstałam, nogi mi się trzęsły.

„Po co to ogłoszenie zaręczyn?” – zapytałam, choć już znałam odpowiedź.

„Dlaczego tutaj?”

Oczy Melissy błysnęły.

„Bo nastawiłaś wszystkich przeciwko mnie” – warknęła.

„Bo wiedziałam, co mnie czeka.

Wina.

Pozwy sądowe.

Ten…”

Zatrzymała się, ciężko oddychając, a potem spróbowała złagodzić głos.

„Potrzebowałam czegoś dobrego.