Po rozwodzie mój były mąż szyderczo rzucił: „Nie dostaniesz ani centa, pijawko. Zatrudniłam najlepszego prawnika w mieście!”. Jego matka dodała kpiąco: „Żałosna kobieta – nie potrafiła mu nawet dać dziecka”. Nie sprzeciwiłam się. Zamiast tego spokojnie wręczyłam mu kopię naszej intercyzy. „Jesteś pewien, że przeczytałeś wszystko?” – zapytałam słodko. „Oczywiście, że przeczytałem” – prychnął. Uśmiechnęłam się ironicznie. „Więc najwyraźniej pominąłeś stronę szóstą”. Chwycił papiery, szybko je przeszukując wzrokiem – i zamarł…

1. Złota klatka pogardy
Powietrze w sterylnym, cichym biurze prawniczym Sterling, Finch i Gable było ciężkie i gęste od zapachu drogiej skóry, zwietrzałej kawy i mdłego, triumfalnego zapachu mojej byłej teściowej, Margaret. Pokój był złotą klatką, a ostateczna rozprawa rozwodowa miała być moją egzekucją. Czułam się jednak dziwnie, niepokojąco komfortowo. Nawet ich starannie zaaranżowane, wielotorowe upokorzenie nie mogło mnie teraz dotknąć.

Ja, Sarah Vance, właśnie sfinalizowałam rozwód z Michaelem Sterlingiem. Ostateczne dokumenty zostały podpisane, wyrok sędziego był zimną, bezosobową ostatecznością, która rozbrzmiewała w grobowej ciszy sali konferencyjnej. Michael i Margaret wręcz wibrowali zadowoleniem z siebie, drapieżnym triumfem. Wierzyli, że skutecznie i doszczętnie mnie zniszczyli. Miesiącami planowali ten dzień, ten konkretny moment mojej zagłady.