O drugiej w nocy tata napisał SMS-a: „Złap siostrę i uciekaj. Nie ufaj matce”. Zadzwoniła, twierdząc, że jest chory. „Odstawił leki” – powiedziała. Ale w tle usłyszałem kluczyki do samochodu. Nie było jej w domu. Polowała na nas. Uciekliśmy, a życie, które znaliśmy, się skończyło.

Została skazana na dwadzieścia pięć lat więzienia. Bez możliwości zwolnienia warunkowego.

Po tym, jak sędzia skazał ją na wyrok, zgłosiliśmy się do Programu Ochrony Świadków. To nie było jak w filmach. Nie mogliśmy wybrać sobie fajnych nowych imion ani przeprowadzić się na Hawaje. Przeprowadziliśmy się do średniej wielkości miasta w Nebrasce, gdzie nigdy nic się nie działo.

Staliśmy się rodziną Millerów. Tata zapuścił brodę i otworzył mały sklep z narzędziami. Becca poszła do gimnazjum pod imieniem Sarah. Ja stałam się Emily.

Minęły już dwa lata.

Mam dziewiętnaście lat. Pracuję w sklepie z tatą. Nie rozmawiamy o mamie. Nie rozmawiamy o nocy spędzonej w rowie. Ale mamy nowe nawyki. Tata pisze do mnie SMS-a codziennie w południe. Bezpieczna?

Odpisuję. Bezpieczna.

Czasami budzę się w środku nocy, sięgając po telefon, oczekując Ostrzeżenie. Ale ekran jest zawsze ciemny.

W zeszłym tygodniu do sklepu dotarła paczka bez adresu zwrotnego. W środku był pojedynczy diamentowy kolczyk – jeden z tych, które nosiła mama.

Tata natychmiast przekazał go kontaktowi z FBI. „Jest w więzieniu” – powiedział drżącym głosem. „Jak to wysłała?”

„Nie” – odparł agent. „Ale jej wspólnicy wciąż tam są”.

Tej nocy spakowaliśmy bagaże. Teraz mamy ćwiczenia. Trzy bagaże, zawsze gotowe przy drzwiach. Gotówka w podszewce butów.

Spojrzałam na tatę, gdy ładowaliśmy ciężarówkę, szykując się do ponownego zniknięcia.

„Czy my kiedykolwiek przestaniemy uciekać?” – zapytałam.

Spojrzał na mnie, zmęczenie malowało się na jego twarzy, ale w jego oczach było groźnie. „Przestajemy uciekać, kiedy jesteśmy jedynymi, którzy jeszcze stoją, Zoe”.

Wsiadłem na miejsce pasażera. Sprawdziłem telefon po raz ostatni, zanim wrzuciłem go do kosza.

Złap siostrę i uciekaj.

To była najlepsza rada, jaką mi kiedykolwiek dał. I byłem gotowy zrobić to jeszcze raz.

Koniec.