Mój mąż każdej nocy spał w pokoju naszej córki, a ja potajemnie umieściłam kamerę… i to, co zobaczyłam, wprawiło mnie w przerażenie.

Emma wciąż płakała przez sen, a czasami, kiedy wpatrywała się w przestrzeń, jej oczy wydawały się nieobecne… niemal zagubione.

W zeszłym miesiącu zaczęłam zauważać dziwne rzeczy.

Każdej nocy, około północy, Evan cicho wychodził z naszej sypialni.

Kiedy go o to pytałam, spokojnie odpowiadał:

„Bolą mnie plecy, kochanie. Kanapa w salonie jest wygodniejsza”.

Uwierzyłam mu.

Ale kilka nocy później, kiedy wstałam po wodę, zdałam sobie sprawę, że nie ma go na kanapie.

Był w pokoju Emmy.

Drzwi były lekko uchylone.