Rankiem przed ślubem mojej siostry nasz kierowca powiedział cicho: „Połóż się na tylnym siedzeniu i przykryj się kocem. Musisz to usłyszeć”. Odmówiłem, ale nalegał: „Zaufaj mi”. Pół godziny później usłyszałem…

„Zgadza się” – powiedziałam, odkładając telefon na toaletkę. „Powiedziałeś »wykup«. Powiedziałeś, że złożysz wniosek w poniedziałek. Powiedziałeś, że nazwiesz mnie niezrównoważoną, jeśli odrzucę wniosek”.

Stylista cofnął się cicho w stronę drzwi.

Olivia wpatrywała się w moją mamę. „Mamo… wiedziałaś?”

Usta Lindy rozchyliły się. „Próbowałam cię chronić”.

„Co?” Głos Olivii się załamał.

„Przed Naomi, która kontrolowałaby wszystko” – warknęła mama, a jej maska ​​opadła.

„Twoja siostra zawsze myśli, że jest ważniejsza od rodziny, bo zarządza funduszem powierniczym…” Rodzinne gierki.

Powoli wypuściłam powietrze. „Dziadek mianował mnie zarządcą, bo ty byś go opróżniła” – powiedziałam. „I właśnie udowodniłaś, że miał rację”.

Twarz Ethana nabrała nowego, bladego odcienia – mniej gniewu, więcej wnikliwości. „Olivio” – powiedział ostrożnie – „zgodziłaś się na to?”

Olivia nie odpowiedziała wystarczająco szybko.