Mój mąż myślał, że po rozwodzie ma już wszystko: luksusowy apartament, dom w Vermont, samochód i satysfakcję z pozostawienia mi 12 milionów dolarów długu.

„Tak?”

Daniel uniósł teczkę.

„Musisz iść z nami.”

Uśmiech Vanessy zniknął.

Ethan zaśmiał się krótko, teraz niepewnie.

„Dlaczego?”

Twarz Daniela nie drgnęła.

„Oszustwo elektroniczne, oszustwo podatkowe, oszustwo bankowe i spisek.”

Resztę omówimy w środku.

Po raz pierwszy tego ranka Ethan przestał się uśmiechać.

A to był dopiero początek.

Vanessa puściła ramię Ethana tak szybko, że wydało się to niemal eleganckie.

„Co to jest?” zapytał, nie agentów.

Ethana.

Jego głos się zmienił, zapach i słodycz zniknęły, a spod niego wyłonił się twardy, metaliczny akcent.

Ethan wyprostował się.

„To nieporozumienie.”

Agent Reeves nie tracił czasu na kłótnię.

Dwóch innych agentów weszło po schodach, po jednym z każdej strony, z płynną koordynacją ludzi, którzy praktykowali opór.

Prawnik Ethana, Martin Keane, pojawił się w drzwiach sądu z teczką w ręku i omal nie zamarł na widok odznak.

„Proszę pana mecenasa!” warknął Ethan.

„Zróbcie coś.”

Keane szybko doszedł do siebie, by przemówić.

„Mój klient będzie współpracował, ale muszę znać fakty…”

„Fakty” – przerwał Reeves – „to zapieczętowany akt oskarżenia złożony dziś rano w sądzie federalnym, poparty dokumentami i zaprzysiężoną analizą finansową”.