Mój narzeczony nigdy nie pojawił się przy ołtarzu. Przed 400 elitarnymi gośćmi jego matka wpadła jak burza, zerwała ze mnie welon i wylała czerwone wino na moją białą, designerską suknię. Śmiejąc się do mikrofonu, zadrwiła: „Mój syn ożeni się z bogatą dziewczyną, którą wybrałam. Byłeś tylko zastępcą”. Gdy wokół mnie rozległ się śmiech, a ja załamałam się w posadach, za mną rozległ się spokojny głos: „Nie załamuj się”. Jego miliarderski szef wystąpił naprzód. „Udawaj, że się ze mną żenisz”. Ta chwila na zawsze zmieniła moje życie.

Część 2: Piętno Prawdy
Cisza została przerwana. Zgromadzone westchnienie wyssało powietrze z sali.

„Co ona robi?” – wyszeptałam drżącym głosem. „Pani Vance, gdzie jest Ryan?”

Podeszła bliżej, naruszając moją przestrzeń osobistą. Pachniała drogimi perfumami i zgnilizną.

„Ryan jest tam, gdzie jego miejsce” – powiedziała do mikrofonu, upewniając się, że każdy gość ją usłyszy. „Mój syn jest obecnie po drugiej stronie miasta, finalizuje fuzję. I nie mam na myśli umowy biznesowej”.

Zaśmiała się szorstko i chrapliwie. „Jest z panną Isabellą Sterling. Prawdziwy

Dziedziczka. Dziewczyna z rodowodem, kontem bankowym i przyszłością.

W pokoju zawrzało. Isabella Sterling? Córka potentata naftowego?

„Widzisz, Mayo” – kontynuowała pani Vance, a w jej oczach błyszczała okrucieństwo. „Nigdy nie byłaś celem. Byłaś tym, co zastępcze”.

To słowo uderzyło mnie jak fizyczny cios. Tym, co zastępcze.

„Ryan potrzebował ciepłego ciała” – zadrwiła. „Potrzebował kogoś, kto by mu prał, gotował posiłki i ogrzewał łóżko, podczas gdy on piął się po szczeblach kariery. Musiał wyglądać na „ustabilizowanego”, żeby dostać awans. Ale teraz? Teraz ma szansę na wielką ligę. A ty?”

Wyciągnęła wolną rękę. Jej palce zahaczyły o delikatną koronkę mojego welonu.

„Jesteś tylko śmieciem”.

Riiiip.