Kiedy brał prysznic, bez zastanowienia odebrałam telefon.

A ta cisza była najbardziej upokarzającą odpowiedzią.

Powiedziałam mu, żeby się ubrał i poszedł.

Tym razem się nie sprzeciwił.

Kiedy się ubierał, zadzwoniła do niego Paula.

Zignorował ją.

Zadzwoniła do niego ponownie.

I jeszcze raz.

W końcu odebrałam.

„Cześć, Paula”.

W słuchawce zapadła tak nagła cisza, że ​​niemal usłyszałam jego szok.

Potem spróbował

„Lucía… Ja…”

„Nie” – przerwałam.

„Porozmawiasz jutro.

Przy wszystkich.”

Rozłączyłam się.

Nie chciałam dawać im szansy na rozmowę ze mną w cztery oczy ani na kolejne kłamstwo.

Gdyby mogli mnie potajemnie upokarzać miesiącami, nie poświęciłabym ani chwili na obronę ich reputacji.

Prawie nie spałam tej nocy.