Od trzech miesięcy każdej nocy czuję dziwny zapach. To nie jest typowy zapach ciała. To zapach pleśni zmieszany z silnym, ostrym zapachem, który przywierał do koców, prześcieradła, a zwłaszcza do tej części łóżka, w której spał Miguel.

Przyciągnął walizkę do drzwi i pocałował mnie w czoło.

„Upewnij się, że drzwi są zamknięte”.

Skinęłam głową, ale czułam dziwne uczucie w piersi.

Gdy drzwi się zamknęły, a odgłos jego kroków w korytarzu stopniowo ucichł, w całym domu zapadła cisza.

Długo wpatrywałem się w drzwi.

Potem powoli przeniosłem wzrok z powrotem na łóżko w naszej sypialni.

Nagle moje serce zaczęło bić szybciej.

Wpadł mi do głowy pewien pomysł — i w tym momencie wiedziałem, że nie mogę go dłużej ignorować.

„Coś jest nie tak… Muszę poznać prawdę”.

Przesunąłem materac na środek podłogi.

Ręka mi drżała, gdy trzymałem nóż.

Wziąłem głęboki oddech.

I wykonałem pierwsze cięcie.

Gdy tylko tkanina materaca się rozstąpiła, z mojej twarzy nagle ulotnił się silny, nieprzyjemny zapach.

Złapałem się za nos i głośno zakaszlałem.

Serce waliło mi jak młotem.

To niemożliwe… Dlaczego w materacu tak pachnie?

Rozciąłem go jeszcze bardziej.

Pianka powoli wydostawała się z wnętrza.