Na rodzinnym obiedzie u mojego przyjaciela wszyscy dostali steki oprócz mnie.

„Nie zgubił się”.

Odszedł.

Wyjrzał przez okno na ruch uliczny w dole, na ludzi, którzy w zeszłym tygodniu nie wiedzieli o nim ani nie obchodzili go, kim jest.

—Wszystko

Zredukowałeś to.

„Nie” – powiedziałem.

„Rzeczywistość to zrobiła.

Po prostu przestałem dekorować.

Wstała, żeby wyjść, ale się zatrzymała.

„Kochała nas”.

„Myślę, że kochała tę, na którą miałeś nadzieję czekać”.

Po jej wyjściu zostałem jeszcze chwilę, obserwując, jak jej odbicie znika w szybie.

Trzy miesiące później Charles został formalnie oskarżony.

Fundament się zawalił.

Ich dom został po cichu sprzedany, potem już mniej po cichu.