Jej lekarz zakazał jej stresu. Jego rodzina błagała go, żeby odpoczął. Ale Dolores wzięła telefon i wyszukała numer swojego byłego asystenta. Carlos powiedział, odbierając: „Potrzebuję od ciebie wszystkiego, co dotyczy sprawy Fuentesa. Wszystkiego”. Zanim przejdziemy dalej, chciałbym złożyć najserdeczniejsze życzenia naszym obserwatorom w Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Kolumbii, Peru, Hiszpanii, Włoszech, Wenezueli, Urugwaju, Paragwaju, Dominikanie, Portoryko, Salwadorze, Ekwadorze, Boliwii, Chile, Argentynie, Kostaryce, na Kubie, w Kanadzie, Francji, Panamie, Australii, Gwatemali, Nikaragui i Hondurasie.
Z którego miejsca na świecie nas słuchasz? Pozdrowienia w komentarzu. Błogosławieństwa dla wszystkich. Kontynuujemy naszą historię. Dom Santa Maria znajdował się na obrzeżach miasta, otoczony starymi drzewami i ciszą. Dolores przybyła następnego dnia, uzbrojona w wygasły dokument tożsamości i determinację kogoś, kto nie ma nic do stracenia. Carmela Vega, dyrektorka domu, była 70-letnią kobietą o pomarszczonych dłoniach i oczach, które widziały zbyt wiele cierpienia w dzieciństwie. Przyjął Dolores w swoim gabinecie z nieufnością.
Nie wiem, co pani ma na myśli, proszę pani. Dziewczyna jest pod opieką. Nie wolno pani przyjmować nieupoważnionych gości. „Chcę tylko z tobą porozmawiać” – powiedziała Dolores o Salomé, o tym, jak się tu znalazła. Carmela milczała przez chwilę, oceniając kobietę przed sobą. Coś w Dolores budziło zaufanie. Może wiek, może zmęczony wygląd kogoś, kto stoczył wiele bitew. „Dziewczyna przyjechała 6 miesięcy temu” – zaczęła Carmela. Przywiózł ją wujek Gonzalo. Powiedział, że nie może się nią dłużej opiekować, że jego interesy na to nie pozwalają.
Ale było coś dziwnego. Dziwnego. Jak? Dziewczyna miała ślady, proszę pani, siniaki na rękach, których nikt nie chciał wyjaśnić, a odkąd przyjechała, prawie nie mówi. Mało je, mniej śpi, ma koszmary każdej nocy. Dolores poczuła dreszcz. A po spotkaniu z ojcem, widziałaś to? Carmela spojrzała w dół. Od powrotu z więzienia Salome nie wypowiedziała ani jednego słowa. Lekarze mówią, że nie ma w niej nic fizycznego. Jakby coś się w niej zamknęło, jakby powiedziała wszystko, co miała do powiedzenia, i teraz milczy. Na zawsze.
Leave a Comment