Milioner wrócił do domu wcześniej niż się spodziewał, a to, co zobaczył, jak jego gosposia zajmuje się jego dziećmi, doprowadziło go do łez…

Zamiast tego…

Śmiechu.

Prawdziwego śmiechu.

Nie tego grzecznego, jaki dzieci dają, gdy dorośli proszą je o uśmiech. Nie tego wymuszonego chichotu podczas przyjęć urodzinowych organizowanych przez organizatorów imprez. To był chaotyczny, głośny, zdyszany śmiech. Taki, który kończy się czkawką.

Matthew zatrzymał się w pół kroku.

Dźwięk dobiegł z jadalni.

Przez ułamek sekundy zastanawiał się, czy nie wszedł do niewłaściwego domu.

Powoli ruszył naprzód, wciąż trzymając w ręku teczkę.